رادیو دیروز 20 فروردين 1398 ساعت 1:56 http://radiodirooz.com/fa/doc/news/29787/ -------------------------------------------------- عنوان : چرا حسن نیا از رادیوفردا نا امید شد؟ -------------------------------------------------- اظهارات آرش حسن نیا، واقعیت های هولناک و تکان دهنده ای از درون رسانه آمریکایی را آشکار میکند و نشان می دهد کسانی که به دنبال آزادی بیان به رادیوفردا می روند، در چه سازمان هولناکی پا میگذارند. رسانه ای که فقط مزدورانی شبیه ربات میخواهد. متن : آرش حسن نیا گفته است که در برگه ای که برای اخراج بدستم دادند دلیل اصلی اخراج فرستادن ایمیل جمعی به دیگر همکاران عنوان شده حال آنکه مباحث مطرح شده در ایمیل ها کاملا در راستای مسائل حرفه ای بود. ایمیل هایی بر سر چگونگی پوشش خبری پرونده موسوم به پتروشیمی گیت و رعایت استانداردهای حرفه ای، همین. در این باره احسان محرابی گفته است: گمان این است که نهاد هایی مانند فدارسیون بین المللی روزنامه نگاران و گزارشگران بدون مرز از خبرنگاران در برابر فشار و سانسور دفاع کنند. چرا اینبار سکوت کرده اند؟ چرا خبرنگاران در خارج از کشور نباید شفاف درباره جنجال پتروشیمی بنویسد؟ ظاهرا رادیوفردا دوست نداشته کسی درباره موضوع فوق چیزی بنویسد! اما رادیوفردا فقط در مورد این موضوع کارمندانش را تحت فشار قرار نمی داده است، بلکه موضوعات دیگری هم بوده است. در این باره خود آرش حسن نیا گفته است: رابطه روزنامه نگار و رسانه چیزی به جز رابطه کارمند و اداره است. روزنامه نگار در جدال و کشمکشی مداوم با مدیران رسانه بر سر اصول حرفه ای است. رسانه بر مبنای خاستگاه و شرایط اش گاه ملاحظاتی دارد و روزنامه نگار همواره رسالتی برای اطلاع رسانی. گاه روزنامه نگار و رسانه اش دست در دست هم با فشاری بیرونی در جدال میشوند تا اصول بر هم نریزد. حاصل این کشمکش اما گاهی تداوم همکاری زمانی استعفا گاه اخراج و در مواردی توقیف رسانه است. در این ده سال نیز جدال کردیم بر سر موضوعات بسیار تا رسانه رسانه بماند و بر مدار انصاف و عدالت و تحمل و همه جانبه گری بچرخد بی اعوجاج به این یا آن. اما چرا حال پس از اخراج از جدال مدام می گوییم از آن روست که تا پیش از این در میانه بودیم و متعهد به قرار و مدار و حال در کناره ایم و روایتگر آن جدالی که هنوز پابرجاست بین همکاران همچنان بر اصول ایستاده و مومن به رسالت روزنامه نگاری با آنها که رسانه را رسانه نمی خواهند. کارنامه ما در این جدال ده ساله شامل مکاتبات داخلی موارد مطرح شده در جلسات عمومی خصوصی با مدیران و البته ارزیابی های سالانه تنبیه شدن ها و گوش پیچانده شدن هاهمگی بیانگر آن است که در این سالها تلاش کردیم به باورهایمان مومن باشیم. آسان تر از این راهی که برگزیدیم و طی شد، دم نزدن و روبرگرداندن و سکوت بود، اما نشد و نکردیم.