شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷ تهران ۰۳:۳۴ - ۱۶ فوریه ۲۰۱۹
 
شنبه ۱۵ دی ۱۳۹۷
ساعت ۰۰:۲۰
مجموعه پادکست های بررسی حقوق بشر در ایالات متحده
حقوق بشر و آمریکا - قسمت دوم (زندان های مخوف آمریکا)

گزارش رادیویی - بررسی وضعیت حقوق بشر در غرب
گزارش رادیویی - بررسی وضعیت حقوق بشر در غرب
​پس از آن که رادیو فردا با گزارش های سریالی سعی بر تخریب جمهوری اسلامی ایران به بهانه های مختلف در برنامه های خود بخصوص دریچه داشته است و تماما به صورت یک طرفه و با قصد و غرض قبلی این اخبار را منتشر کرده است، حال رادیو دیروز با گزارشاتی سریالی از نقض کامل و واضح حقوق بشر توسط حامی این رسانه نما پرده بر می دارد .
یکی از هزاران مظاهر جنایت‌ورزی رژیم آمریکا علیه بشریت و نقض حقوق بشر، زندان گوانتانامو است. این زندان ساخته شده در پایگاه نیروی دریایی آمریکا در خلیج گوانتانامو واقع در جنوب شرقی کوبا است.
 
  

زندانیان گوانتانامو چه کسانی هستند؟
زندان گوانتانامو پس از حمله آمریکا به افغانستان و اشغال این کشور در سال ۲۰۰۱ ایجاد شد و به مکانی برای بازداشت و شکنجه افرادی تبدیل شد که در نقاط مختلف جهان به ظن ارتباط با اقدامات تروریستی و تروریست‌ها دستگیر می‌شوند. البته از آنجایی که خود آمریکا بزرگترین تروریست و تروریست‌پرور است، طبیعی است که اکثر بازداشتی‌های گوانتانامو را افرادی تشکیل دهند که یا در اقدام تروریستی با آمریکا همراهی نکرده‌اند و یا خودسرانه و بدون مجوز سردسته تروریست‌ها یعنی رژیم آمریکا اقدام به عمل تروریستی کرده‌اند. البته گروه دیگری هم هستند که در بازداشتگاه گوانتانامو تحت غیرانسانی‌ترین شکنجه‌ها قرار گرفته‌اند؛ آن‌ها کسانی هستند که در مقابل اقدامات تروریستی آمریکا و دست‌نشانده‌هایش، مقابله و مقاومت کرده‌اند.
اما فارغ از اینکه زندانیان شکنجه‌گاه گوانتانامو را چه گروهی از افراد تشکیل می‌دهند، آنچه اهیمت دارد، اقداماتی است که آمریکایی‌ها در این شکنجه‌گاه در قبال زندانیان انجام می‌دهند؛ اقداماتی که شاید از حیث توحش در تاریخ بشر بی‌سابقه باشد.

اذعان آمریکایی‌ها به مجاز بودن شکنجه در گوانتانامو
نکته قابل تامل در مورد شکنجه‌گاه گوانتانامو، آن است که خود آمریکایی‌ها هم اذعان دارند که در این شکنجه‌گاه، هیچ قانونی ناظر بر حقوق زندانیان و بازداشت‌شدگان وجود ندارد. در واقع آمریکایی‌ها به این بهانه که زندانیان شکنجه‌گاه گوانتانامو، اشخاص «غیرنظامی» و «غیرآمریکایی» و یا «دستگیر شده درخارج از خاک آمریکا» هستند، آن‌ها را از شمول اسیران جنگی و متهمان آمریکایی، مستثنی می‌دانند و بر این اساس مجوز انجام هرگونه اقدام جنایتکارانه و شنیع در قبال آن‌ها را با عنوان «سربازان دشمن» برای نیرو‌های خود صادر می‌کنند.
 
مشاور کاخ سفید: تعطیل کردن گوانتانامو غیرممکن است
باراک اوباما، رئیس‌جمهور سابق آمریکا در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۰۹، در دومین روز ورودش به کاخ سفید، با گرفتن ژست تغییر و با توجه به بدنامی مفرط شکنجه‌گاه گوانتانامو، فرمان تعطیل شدن این شکنجه‌گاه وهمچنین سایر شکنجه‌گاه‌های مخفی سازمان سیا را صادر کرد، اما اکنون که بیش از ۹ سال از آن تاریخ می‌گذرد همچنان این شکنجه‌گاه مخوف دایر است.
در سال ۲۰۱۱ وقتی دو سال از روی کار آمدن اوباما می‌گذشت و شکنجه‌گاه گوانتانامو همچنان دایر بود، خبرنگاران آمریکایی علت را از «جو بایدن» معاون اول اوباما جویا شدند که وی در پاسخ گفت: «نباید زیاد به این موضوع پرداخت»! همچنین در همان مقطع «گرک کریگ» مشاور حقوقی کاخ سفید درخواست استعفا از سمت خود را کرد چرا که معتقد بود اساساً تعطیل کردن زندان گوانتانامو یک امر غیرممکن است و شعار اوباما در این رابطه صرفا جنبه‌ای تبلیغاتی داشته است.
دونالد ترامپ رئیس‌جمهور فعلی آمریکا نیز صریحا اعلام کرده که قصد تعطیل کردن شکنجه گاه مخوف گوانتانامو را ندارد.
وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها؛ از «خشونت جنسی» تا «غرق مصنوعی» و «شوک‌های الکتریکی»
اما شهرت گوانتانامو فقط یک دلیل دارد و آن هم عبارت است از انجام غیرانسانی‌ترین نوع شکنجه‌ها در این بازداشتگاه مخوف؛ از «آزار‌های بدنی» و «خشونت جنسی» تا «غرق مصنوعی» و «اعدام‌های ساختگی» و «ممنوعیت از خواب» و «شوک‌های الکتریکی» و ...
 
فروکردن سر زندانیان در چاه آب در گوانتانامو
آنطور که نیویورک‌تایمز با استناد به مکالمات «مجید خان» و وکلایش نوشته بود، فرو کردن سر زندانیان در چاه آب و نگه داشتن آن‌ها در این حالت تا زمان احساس خفگی، روش مرسوم شکنجه‌گران آمریکایی گوانتانامو است.
«ای کاش بجای شکنجه مرا می‌کشتند»؛ این جمله‌ای است که نیویورک تایمز به نقل از «مجید خان» با فونت بزرگ منتشر کرده بود و اشاره‌ای داشت به شدت شکنجه‌های ماموران و بازجویان آمریکایی گوانتانامو که موجب می‌شود زندانی آرزوی مرگ کند.
ممنوعیت از خواب در گوانتانامو
در کتاب «خاطرات در گوانتانامو» نوشته «محمد صلاحی» موریتانیایی که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ در شکنجه‌گاه مخوف گوانتانامو به سر می‌برد، آمده است «در گوانتانامو خواب وجود نداشت و زندانی باید همیشه بیدار می‌ماند؛ باید محل ادرار خود را با لباسمان کاملا خشک می‌کردیم؛ یک زندانی در گوانتانامو فقط ۳۰ ثانیه وقت غذا خوردن دارد؛ در گوانتانامو زندانیان اهل مناطق گرمسیر دنیا در اتاق‌های یخ قرار می‌گیرند تا بدنشان بی‌حس شود».
 
موارد فوق‌الذکر تنها بخش کوچکی از اتفاقات وحشتناکی است که در شکنجه‌گاه آمریکایی گوانتانامو در جریان است؛ اتفاقاتی که مرز‌های نقض حقوق بشر را رد کرده و جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود و تاسف بار اینکه مجامع مدعی حمایت از حقوق بشر علی‌رغم وجود اسناد و شواهد غیرقابل انکار پیرامون وقوع جنایت در گوانتانامو، توانایی و میل پیگیری و اعتراض به آن را ندارند چرا که مرتکب چنین جنایتی آمریکای قداره‌بند است. رادیو دیروز در این گزارش های سریالی بازهم به افشای نقض کامل حقوق بشر توسط این مدعیان خواهد پرداخت.
 
محبوب ترين ها
 
توصيه مطلب: ۰
فایل مرتبط

دیدگاه شما
نام شما

نظر شما *