سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷ تهران ۰۲:۰۱ - ۱۳ نوامبر ۲۰۱۸
 
شنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۷
ساعت ۰۷:۲۲
آیا اسلام برده داری را مجاز می داند؟

توسل به دروغ برای مبارزه با اسلام
توسل به دروغ برای مبارزه با اسلام
تابو در برنامه هفته گذشته خود به مسئله برده داری پرداخته است و این ناهنجاری را مولود آموزه های دین اسلام می داند.
رادیو دیروز:البته قرار نیست در رادیو فردا از اسلام و احکام آن تمجید شود و یا اسلام در نظر خواننده دارای برنامه ای مطلوب برای زندگی فردی و اجتماعی  معرفی شود اما نسبت دادن برخی دروغ ها به عنوان تعالیم دین اسلام و جزء رفتارهای پیشوایان این دین هر صاحب فکری را به موضع گیری وا می دارد.در بخشی از برنامه تابو در مورد برده داری اینگونه گفته شده است:
" نه‌تنها برده‌داری در اسلام پذیرفته است بلکه مجموعه‌ای از شرایط و قواعد هم برای آن تدوین و تعریف شده؛ هم در قرآن، هم در احادیث و هم در شرع اسلام. پیامبر اسلام شخصاً هم برده داشت و هم بردگان را خرید و فروش و مبادله و آزاد می‌کرد.این پرسش برای فرد مسلمان یا کسی که امروز از مجموعه ارزش‌های دین اسلام دفاع می‌کند، دست کم از منظر اخلاقی، می‌تواند تعیین‌کننده باشد که چرا و چگونه دین اسلام که خود را دین برابری و عدالت معرفی می‌کند، هرگز خرید و فروش آدمی و برده‌داری را در فهرست بلند محرمات خود قرار نداده است؟"
این یک دروغ بزرگ است که گفته شود قوانین و قواعد موجود در اسلام در مورد برده داری مولد این رفتار است.حق اینست که قواعدی که اسلام در مورد برده داری وضع نمود سامان دهنده نظامی ناهمگون بود ک در گذز زمان به برچیده شدن برده داری در جوامع اسلامی انجامید.حذف برده داری محتاج گذر زمان بود و ممکن نبود به صورت دفعی اتفاق بیفتد.اگر اسلام طبق یک فرمان عمومی دستور می‏داد همه بردگان موجود را آزاد کنند، چه بسا بیشتر آنها تلف می‏شدند، زیرا گاه نیمی از جامعه را بردگان تشکیل می‏دادند، آنها نه کسب و کار مستقلی داشتند، و نه خانه و وسیله ‏ای برای ادامه زندگی.اگر در یک روز و یک ساعت معین همه آزاد می‏شدند، یک جمعیت عظیم بیکار ظاهر می‏گشت که هم زندگی خودش با خطر مواجه بود و هم ممکن بود نظم جامعه را مختل کند، و هنگامی که محرومیت به او فشار می‏آورد به همه جا حمله ‏ور شود و درگیری و خونریزی به راه افتد.اینجاست که باید تدریجا آزاد شوند، و جذب جامعه گردند، نه جان خودشان به خطر بیفتد، و نه امنیت جامعه را به خطر اندازند، و اسلام این برنامه حساب شده را به نحو احسن تعقیب کرد.این برنامه مواد زیادی دارد که رؤوس مسائل آن به طور فشرده و فهرست‏ وار در اینجا مطرح می‏شود.
بردگی در طول تاریخ اسباب فراوانی داشته، نه تنها اسیران جنگی و بدهکارانی که قدرت بر پرداخت بدهی خود نداشتند به صورت برده درمی‏امدند که زور و غلبه نیز مجوز برده گرفتن و برده ‏داری بود، کشورهای زورمند نفرات خود را با انواع سلاح ها به ممالک عقب افتاده آفریقایی و مانند آن می فرستادند، و گروه، گروه از آنها را گرفته و اسیر کرده و با کشتی ها به بازارهای ممالک آسیا و اروپا می‏ بردند.اسلام جلو تمام این مسائل را گرفت، تنها در یک مورد اجازه برده‏ گیری داد و آن در مورد اسیران جنگی بود، و تازه آن نیز جنبه الزامی نداشت، بلکه گاهی طبق مصالح، اسیران را بی‏ قید و شرط یا پس از پرداخت فدیه آزاد می کرد.در آن روز زندان هایی نبود که بتوان اسیران جنگی را تا روشن شدن وضعشان در زندان نگه داشت، و راهی جز تقسیم کردن آنها در میان خانواده ها و نگهداری به صورت برده نداشت.بدیهی است هنگامی که چنین شرایطی تغییر یابد، هیچ دلیلی ندارد که امام مسلمین حکم بردگی را در باره اسیران بپذیرد. لذا می تواند آنها را از طریق "من" و "فداء" آزاد سازد، زیرا اسلام پیشوای مسلمین را در این امر مخیر ساخته تا با در نظر گرفتن مصالح مسلمین اقدام کند، و به این ترتیب تقریبا سرچشمه های بردگی جدید در اسلام بسته شده است.اسلام برنامه وسیعی برای آزاد شدن بردگان تنظیم کرده است که اگر مسلمانان آن را عمل می‏کردند در مدتی نه چندان زیاد، همه بردگان تدریجا آزاد و جذب جامعه اسلامی می‏ شدند.رؤوس این برنامه چنین است:
الف - یکی از مصارف هشتگانه زکات در اسلام خریدن بردگان و آزاد کردن آنها است. و به این ترتیب یک بودجه دائمی و مستمر برای این امر در بیت المال اسلامی در نظر گرفته شده که تا آزادی کامل بردگان ادامه خواهد داشت.
ب - برای تکمیل این منظور مقرراتی در اسلام وضع شده که بردگان طبق قراردادی که با مالک خود می‏بندند، بتوانند از دسترنج خود آزاد شوند(در فقه اسلامی فصلی در این زمینه تحت عنوان "مکاتبه" آمده است).
ج - آزاد کردن بردگان یکی از مهم ترین عبادات و اعمال خیر در اسلام است، و پیشوایان اسلام در این مساله پیشقدم بودند، تا آنچه که در حالات علی(ع) نوشته‏اند:اعتق الفا من کد یده؛ هزار برده را از دسترنج خود آزاد کردند.
د - پیشوایان اسلام بردگان را به کمترین بهانه ای آزاد می‏کردند تا سرمشقی برای دیگران باشد، تا آنجا که یکی از بردگان امام باقر(ع) کار نیکی انجام داد. امام(ع) فرمود: اذهب فانت حر، فانی اکره ان استخدم رجلا من اهل الجنة؛ برو تو آزادی که من خوش ندارم مردی از اهل بهشت را به خدمت خود درآورم.
در حالات امام سجاد علی بن الحسین(ع) آمده است که: خدمتکارش آب بر سر حضرت می‏ریخت، ظرف آب افتاد و حضرت را مجروح کرد، امام(ع) سر را بلند کرد، خدمتکار گفت: "و الکاظمین الغیظ" حضرت فرمود: خشمم را فرو بردم. عرض کرد: "وَ الْعافِینَ عَنِ النَّاسِ" فرمود: خدا تو را ببخشد. عرض کرد: "وَ اللَّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ" فرمود: برو برای خدا آزادی.
نگاهی به رفتار پیشوایان دین اسلام نشان می دهد که رویکرد اسلام به نظام برده داری چیست.رادیو فردا اگر نگران این مسئله ات بهتر است به رفتار انگلیس و آمریکا  در این رابطه هم بپردازد که بزرگترین نظام برده داری مدرن را دراختیار دارند تاا جایی ه انگلیس دراواخر قرن 18میلادی هرسال دویست هزار برده را معامله می کرد.
 
محبوب ترين ها
 
توصيه مطلب: ۰
مولف : حجه الاسلام ابراهیم محسنی
دیدگاه شما
نام شما

نظر شما *