دوشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۷ تهران ۲۰:۵۹ - ۲۲ اکتبر ۲۰۱۸
 
يکشنبه ۲۱ خرداد ۱۳۹۶
ساعت ۱۸:۰۲
بود یا نبود زن در ورزشگاه؛ دغدغه اجتماعی یا سیاهنمایی سیاسی ؟

فضای نا مناسب ورزشگاه برای حضور زنان
فضای نا مناسب ورزشگاه برای حضور زنان
رادیو دیروز: دلیل واقعی اصرار بر حضور زن در ورزشگاه چیست؟
به گزارش رادیو دیروز، حضور یا عدم حضور زنان در ورزشگاه موضوعی است که هر از گاه در محافل اجتماعی-سیاسی گر می گیرد و سپس بدون هیچ نتیجه خاصی به فراموشی سپرده می شود. یکی از این بزنگاهها که یکباره جامعه ای از زنان و رسانه های معاند را به تلاشی مذبوحانه وا می دارد تا برای حضور زنان در ورزشگاه تقلا کنند، لیگ جهانی والیبال است. طی چند سال اخیر که استعداد والیبالیستهای ایرانی شکوفا شده و نتایج قابل قبولی اخذ کرده اند، برخی زنان وطن بیشتر علاقه مند شده اند تا در هیجان و شادی پیروزیها شریک باشند. اما در حالیکه پخش مستقیم تمامی مسابقات مهم اعم از والیبال، فوتبال و ... از رسانه ملی حتمی است این شوق و ذوق برای شرکت مستقیم، سؤالی است که اگر از خود علاقه مندان هم بپرسید جواب قانع کننده ای نخواهند داشت.
همراه با رسانه  های جو ساز داخلی و خارجی علیه جمهوری اسلامی با عنوان انحرافی ضایع شدن حقوق زنان و نابرابری جنسی در ایران؛ رادیو فردا هم به رسالتش دراین زمینه عمل کرده نوشت:
 
"هفته دوم لیگ جهانی والیبال در ایران برگزار شد و بار دیگر بحث حضور زنان در ورزشگاه، مورد توجه افکار عمومی قرار گرفت"

درباره این فضا سازی رسانه ای
، موارد ی قابل ذکر است:
1- با توجه به شواهد و قرائن "افکار عمومی" مورد نظر رادیو فردا چند زن معلوم الحال که خود را مثلاً فعال فمنیست می دانند، هستند. وگرنه اکثریت قریب به اتفاق خانواده های ایرانی خود از حضور فرزندان پسرشان  در محیط ورزشگاهها به خاطر جو متشنج، ناامن و غیر فرهنگی آن نگرانند، چه برسد به زنان .
از جمله این شواهد اظهارات وزیر دولت تدبیر و امید! است. پورمحمدی(وزیر دادگستری دولت یازدهم) در حاشیه‌ اولین نشست نقش رهبران دینی در پیشگیری از خشونت علیه کودکان گفت:
«برخی از محیط های ورزشی ما برای جوانان و پسرانمان هم خیلی مطبوع و فرهنگی و سازنده نیست. ما در این جهت باید تلاش کنیم و فکر می‌کنیم حضور بانوان در برخی از این محیط‌ها به تشدید ناهنجاری فرهنگی می‌انجامد نه بهبود و من هم دوست ندارم واقعیت های اجتماعی را پنهان کنم".
2- در دوره ای که زنان جامعه دچار مشکلات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی عدیده ای  بوده و معضلات بسیار مهمتری برای حل و فصل دارند، آیا بود و نبود عده ای زن در فضای نا امن ورزشگاه براستی دغدغه چند درصد زنان جامعه است که این همه انرژی و نیرو باید صرف موافت یا مخالفت با آن شود؟ آیا یک زن سرپرست خانواده  که با حجم مشکلات بسیار برای تغذیه، تحصیل و مسکن فرزندانش روبه روست، نایی برای رفتن به ورزشگاه و تشویق دارد؟

3- درخواستهایی  ازین دست جز آنهایی است که فقط تقاضایش برای مقاصد سیاسی هست و هیچ زیرساخت فرهنگی، مذهبی و اجتماعی برای آن  مهیا نیست. خوب بود دلواپسان این مقوله ابتدا به تهیه زیرساختهای آن می پرداختند. تا امید بیشتری به جواب دادن تلاشهای خود داشته باشند.
به راستی دلواپسانی که اینقدر برای رفتن به ورزشگاه خود را به در و دیوار می کوبند و نگران نشاط و سلامت روح و روان و جسم زن ایرانی هستند با خود اندیشیده اند که اولویت با کدام است؟ ورزش یا به تماشای ورزش نشستن؟ چقدر کار درست و درمان و اصولی برای رواج ورزشهای همگانی، سالم و کم هزینه زنان انجام داده اند؟ آیا تلاش کرده اند که باری از دوش زن مسلمان بردارند تا رمق و وقتی برای تفریح و ورزش داشته باشد؟ آیا این دغدغه مندان برای کسب رضایت جامعه زنان به دنبال تامین و تجهیز مراکز ورزشی برای بانوان بوده اند؟  بدون تردید زنان مسلمان جامعه ما بیش از آنکه مشتاق حضور در ورزشگاه باشند به دنبال مکانی مناسب و استاندارد برای ورزش کردن هستند.

4- گروهها و رسانه هایی که به موضوع حضور زنان در ورزشگاه  دامن می‌زنند، در صدد بهره ‌برداری سیاسی و جناحی از یک موضوع غیرسیاسی هستند.
از آن جمله  تجمع هدف دار زنانی محکوم فتنه 88 در مقابل ورزشگاه آزادی بود که با نیت بر هم زدن امنیت کشور و انعکاس این حضور در "بی بی سی فارسی" و "دوویجه وله "و دیگر رسانه های معاند نظام  و همراهی روزنامه های زنجیره ای، بیشتر از آنکه نشان دهنده احیای حقوق زنان از سوی این روزنامه ها و رسانه های معاند باشد به دنبال سیاه نمایی وضعیت زنان در جامعه بود و این موضوع را دستاویزی  برای رسیدن به اهداف سیاسی خود کرده بودند.
 
محبوب ترين ها
 
توصيه مطلب: ۰
مولف : زهرا علوی
دیدگاه شما
نام شما

نظر شما *