پنجشنبه ۳۰ شهريور ۱۳۹۶ تهران ۰۲:۳۲ - ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۷
 
جمعه ۶ اسفند ۱۳۹۵
ساعت ۲۳:۰۲
شرایط کاری زنان، از ایران تا آمریکا

واکنش رادیو فردا به مشارکت زنان در اقتصاد ایران
واکنش رادیو فردا به مشارکت زنان در اقتصاد ایران
رادیو فردا با انتشار گزارشی، بازار کار در ایران را انحصارا مختص مردان دانسته و با دفاع ظاهری از زنان ایرانی، وضعیت اشتغال آن ها در کشورمان را نامناسب به تصویر درآورده است.
رادیو دیروز گزارش می‌دهد؛

رسانه صهیونیستی – آمریکایی رادیو فردا در گزارشی تلاش کرده است تا بار دیگر خود را مدافع حقوق زنان ایرانی معرفی کرده و اینبار با پرداختن به وضعیت اشتغال در کشورمان، بازار کار در ایران را فضایی انحصاراً مردانه توصیف نموده که جایی برای فعالیت اقتصادی زنان باز نکرده است.

رادیو فردا در این گزارش که با عنوان «بازار کار ایران در "انحصار" مردان» بر روی پایگاه اینترنتی خود منتشر کرده است، می‌آورد: «آمار رسمی منتشر شده از سوی مرکز آمار درباره بازار کار ایران نشان می‌دهد که طی دهه اخیر نرخ مشارکت اقتصادی زنان کاهش پیدا کرده و همزمان نرخ بیکاری زنان بالا رفته است. این اتفاق درحالی رخ داده که تعداد زنان دانشجو و زنان فارغ‌التحصیل از دانشگاه به میزان قابل‌توجهی افزایش پیدا کرده است اما برخلاف تصور، افزایش تعداد زنان دارای تحصیلات عالی، به افزایش نرخ مشارکت اقتصادی زنان منتهی نشده است. در مجموع، از سهم زنان در بازار کار کاسته شده و شکاف جنسیتی در این بازار افزایش پیدا کرده است. در مطالعه پیش‌روی، روندها و شاخص‌های آماری با هدف بررسی حضور زنان در بازار کار ایران بررسی می‌شود و تغییر روند مشارکت زنان در این بازار با تغییر جمعیت زنان دارای تحصیلات دانشگاهی مورد مقایسه قرار می‌گیرد.»

رسانه فارسی زبان وابسته به کاخ سفید در این رابطه ادامه می‌دهد: «یکی از مهم‌ترین شاخص‌ها در مطالعه بازار کار، نرخ بیکاری است که در ایران از محاسبات مرکز آمار در طرح آمارگیری نیروی کار مشخص و اعلام می‌شود. نرخ بیکاری کل، نرخ بیکاری مردان و نرخ بیکاری زنان در دوره ۱۳۸۴-۱۳۹۳ به تفکیک قابل مشاهده است. مقایسه این سه نرخ در دهه مورد اشاره نشان می‌دهد که نرخ بیکاری زنان همواره هم از نرخ بیکاری مردان بیشتر بوده است و هم از نرخ بیکاری عمومی، اما نرخ بیکاری مردان همواره از دو نرخ دیگر کمتر بوده است. نکته قابل توجه دیگر روند متضاد تغییر نرخ بیکاری مردان و زنان در این دوره است. با در نظر گرفتن نرخ بیکاری مردان در ابتدا و انتهای این دوره مشاهده می‌شود که نرخ بیکاری مردان، روند مثبتی طی کرده و از ۱۰ درصد سال ۱۳۸۴ به ۸.۸ درصد سال ۱۳۹۳ رسیده است. اما این روند برای زنان معکوس بوده به‌طوریکه نرخ بیکاری زنان از ۱۷ درصد ابتدای این دوره به نزدیک ۲۰ درصد در انتهای دوره افزایش پیدا کرده است. نرخ بیکاری کل هم در این دوره از ۱۱.۵ درصد به ۱۰.۶ درصد کاهش پیدا کرده است. به عبارت دیگر هم نرخ بیکاری کل و هم نرخ بیکاری مردان بعد از نوسانی که روند آن در نمودار نمایش داده شده، بهبود پیدا کرده است، اما نرخ بیکاری زنان بالاتر رفته است.»

اما این در حالی است که خود رادیو فردا چندی پیش در گزارشی به واقعیت جامعه ایرانی که عکس این ادعاها و نشان دهنده بهبود وضعیت مشارکت اجتماعی و اقتصادی زنان در ایران است، اذعان نموده است.

این رسانهٔ دولتی آمریکا در گزارش چندی پیش خود با اذعان به بهبود این وضعیت در دوران پس از انقلاب اسلامی تا کنون، تأکید کرده است که "بررسی آمار و داده‌های بازار کار در بیش از نیم قرن گذشته نشان می‌دهد که نرخ مشارکت اقتصادی زنان اگرچه با فراز و فرودهایی همراه بوده اما در نهایت روند این تغییرات به نفع افزایش نرخ مشارکت اقتصادی زنان ایرانی و البته رشد نرخ بیکاری آنان تغییر کرده است."

و "این روند تغییرات، نشان می‌دهد که زنان ایرانی با توجه به اینکه در همین سال‌ها، سهم قابل توجهی از ظرفیت‌های دانشگاهی را نیز به خود اختصاص می‌دهند، علاقه وافری نیز برای حضور در بازار کار دارند."

اما در طرف مقابل ما شاهد مشکلات پیچیده تری در خصوص اشتغال و فعالیت اقتصادی زنان در ایالات متحده آمریکا هستیم؛ در آن جا فقط بحث میزان شغل یا درصد اشتغال نیست، بلکه هویت، جایگاه و احترام زن در میان است.

گذشته از این که جایگاه‌های شغلی مناسب برای زنان وجود ندارد و تبعیض در نوع شغل‌ها قابل مشاهده است و گذشته از نوع نگاه جنسی و کالامحوری که به زنان در بازار کار و اقتصاد آمریکا وجود دارد، تبعیض در نوع دریافتی و ارتقاء شغلی زنان نیز کاملاً آشکار است.

" اتحادیه حقوق زنان " سازمان ملل متحد در گزارشاتی بر تفاوت بیش از ۲۳ درصدی حقوق و دریافتی زنان و مردان در شغل‌ها و کارهای یکسان در آمریکا اذعان نموده و در مورد آن ابراز نگرانی کرده است.

شرکت " پی اسکیل " در آمریکا نیز در بررسی تحقیقاتی در خصوص تفاوت دریافتی زنان و مردان در مشاغال صنعتی این کشور، تأکید می‌کند که " حقوق مردان تا ۵۰ و ۵۵ سالگی به صورت مداوم افزایش پیدا می‌کند تا به دستمزد متوسط سالانه ۷۵۰۰۰۰ دلار برسد حقوق زنان در سن ۳۵ تا ۴۰ سالگی به ۴۹۰۰۰ دلار می‌رسد و معمولاً همان جا ثابت می‌ماند. "

جالب است بدانید که ایالات متحدهٔ آمریکا یکی از معدود کشورهایی در جهان است که حتی در احترام و توجه به حقوق مادری زنان نیز بسیار مشکل دارد؛ به طوری که در این کشور، هنوز به زنان باردار، چه در زمان بارداری و چه در زمان تولد فرزند، مرخصی با دریافت حقوق داده نمی‌شود و آن‌ها یا مجبورند به هر شرایطی شده در محل کار خود حاضر شوند و یا از مرخصی بدون دریافت حقوق استفاده کنند که آن هم در برخی ایالت‌های این کشور مورد پذیرش قرار می‌گیرد.

اما وضعیت زنان در آمریکا به همینجا ختم نشده و شخصیت آن‌ها نیز در بازار کار امریکا لگدمال می‌شود؛ آزار جنسی و سوءاستفاده از زنان در شغل‌های مختلف این کشور توسط مدیران بالادستی و همکاران هم رده یا حتی رده‌های شغلی پایین تر در محل کار، به بحرانی عظیم برای جامعه آمریکا تبدیل شده است.

"مارلین فرنچ" یکی دیگر از نویسندگان مطرح غرب نیز در این رابطه در کتابی با نام "جنگ علیه زنان" می‌نویسد: "همه مردان در هر طبقه کاری که باشند، حتی اگر عده‌ای از آن‌ها شرکت فعّال نداشته باشند و فقط بیننده باشند، در رساندن آزار جنسی به زنان همکار، باهم همدست هستند. طبق شهادت زنانی که در شرکت‌های آتش‌نشانی آمریکا کار می‌کنند، آن‌ها به قدری مورد اذیت و آزار جنسی هستند که خطری برای زندگی آن‌ها به شمار می‌روند."

 
محبوب ترين ها
 
توصيه مطلب: ۰
مولف : کیان حبیبی
دیدگاه شما
نام شما

نظر شما *