دوشنبه ۵ تير ۱۳۹۶ تهران ۰۸:۰۹ - ۲۶ ژوئن ۲۰۱۷
 
يکشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۵
ساعت ۰۱:۰۰
"دریچه"، روزنه‌ای برای امید مجرمین در ایران؛
رسانه‌ها، آزادی و محدودیت، از ایران تا آمریکا

فضاسازی ضد ایرانی برنامه "دریچه" در موضوع آزادی رسانه و مطبوعات
فضاسازی ضد ایرانی برنامه "دریچه" در موضوع آزادی رسانه و مطبوعات
رادیو فردا در تازه‌ترین برنامه "دریچه"، بار دیگر با معرفی ایران به‌عنوان "پنجمین زندان بزرگ جهان برای فعالان رسانه‌ای"، نشان داد که تلاش می‌کند، روزنه‌ای برای امید مجرمین در کشورمان باشد.
رادیو دیروز گزارش می‌دهد؛
 
رسانهٔ صهیونیستی – آمریکایی رادیو فردا در تازه‌ترین برنامه "دریچه" که شنبه، بیست و هفتم آذرماه اقدام به پخش و انتشار آن کرده است، بار دیگر نشان داد که در تلاش است تا به‌عنوان روزنه امیدی برای مجرمین فعال و زندانی در کشورمان، نام خود را مطرح نماید.
 
یکی از موضوعاتی که در برنامه این هفته "دریچه" توسط رادیو فردا مورد بازتاب قرار گرفته است، میزان خشونت علیه روزنامه‌نگاران در طول سال 2016 میلادی بوده است که این برنامه بدون توجه به واقعیت‌هایی مانند حقیقت آزادی فعالیت رسانه‌ای در برخی کشورهای غربی مانند آمریکا، ایران را هدف حملات خود قرار داده و کشورمان را "پنجمین زندان بزرگ جهان" برای فعالان رسانه‌ای معرفی می‌کند.
 
"مهتاب وحیدی راد"، مجری و گوینده این برنامه با اعلام خبر فوق، این‌گونه می‌گوید: «گزارشگران بدون مرز، هفته پیش، با انتشار بیلان خشونت علیه روزنامه‌نگاران در سال 2016 میلادی اعلام کرد که در سال جاری 52 خبرنگار در جهان به گروگان گرفته‌شده‌اند و هم‌اکنون 348 روزنامه‌نگار هم در سراسر جهان زندانی‌اند. بر اساس این گزارش، ایران با 24 روزنامه‌نگار زندانی، پس از ترکیه، چین، سوریه و مصر، پنجمین زندان بزرگ جهان برای فعالان رسانه ایست.»
 
وی در بخشی دیگر نیز با تأکید بر این که «به گفته این نهاد مدافع آزادی بیان، امسال تعداد روزنامه‌نگاران حرفه‌ای زندانی در جهان، افزایشی 22 درصدی داشته است؛ رقمی که کریستوف دولوار، دبیر کل گزارشگران بدون مرز، آن را شوکه کننده می‌داند.»، بیان می‌کند: «این در طی سال‌های اخیر، ازنظر تعداد روزنامه نگران و وب‌نگاران زندانی، همواره در میان پنج کشور اول جهان بوده است. رضا معینی، مسئول بخش ایران در گزارشگران بدون مرز دراین‌باره می‌گوید: " ایران متأسفانه در طی سال گذشته تعداد زیادی از روزنامه‌نگاران را بازداشت کرده و واقعیت این است که سرکوب مطبوعات در ایران ادامه دارد. احضارهای وسیعی که در آغاز سال میلادی 2016 شروع شده بود، به‌نوعی این سرکوب‌ها را نوید می‌داد. ولی تعداد روزنامه‌نگاران زندانی و شهروند خبرنگاران زندانی در حصر و یا وب نویسان و وبلاگ نویسان زندانی، تعدادشان 24 نفر است که باز با توجه به آمارهایی که هست در مقام پنجمین زندان بزرگ برای روزنامه‌نگاران در جهان است."»
 
اما همان‌طور که به آن اشاره شد، در حالی این‌گونه ایران هدف فضاسازی‌ها و سیاه نمایی‌های این برنامه قرار گرفته است که ایالات‌متحده امریکا، در واقعیت، آزادی رسانه‌ای را کاملاً در ریشه خشکانده است.
 
حتی همین سازمان گزارشگران بدون مرز هم بارها در برهه‌های زمانی مختلف، هرچند ناقص اما به این حقیقت اشاره کرده‌اند که آزادی بیان و رسانه در ایالات‌متحده آمریکا بسیار کمرنگ و محدود بوده و این محدودیت‌ها سال به سال نیز بدتر می‌شود.
 
در همین راستا، دو سال پیش و سال 2014 میلادی را همین سازمان، رسماً تحت عنوان سال "سانسور و نقض آزادی مطبوعات" در آمریکا نام‌گذاری نمود.
 
"پنهان‌کاری دولت و کنگره آمریکا در مورد شکنجه‌های مظنونان تروریستی زیر فشار سازمان اطلاعات مرکزی" و "تداوم تعقیب قضایی کسانی که دست به افشاگری علیه برنامه‌های ضد حقوق بشری دولت آمریکا و نهادهای امنیتی آن زده بودند" و ... ازجمله مواردی هستند که به اذعان سازمان گزارشگران بدون مرز، آزادی بیان و مطبوعات در ایالات‌متحده را به زیر سؤال برده است.
 
اما واقعیت حتی از این نیز بدتر است و به عبارتی می‌توان مدعی بود که در ایالات‌متحده اصلاً رسانه‌ای آزاد وجود ندارد که بخواهد آزادی رسانه معنایی داشته باشد، و قدرت رسانه‌ای در اختیار جریان‌ها و سرمایه‌دارانی معدود است که تماماً خط‌مشی آن‌ها را دنبال می‌کند.
 
رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز به‌درستی سال‌ها پیش به این موضوع تأکید نمودند؛ ایشان در دیدار با جمعی از دانشجویان در 19 اردیبهشت 1384، به‌صراحت پرده از این واقعیت برداشته و فرمودند: «در آنجا رسانه‌ها آزاد است؛ اما رسانه‌ها متعلق به چه کسانی است؟ رسانه‌ها متعلق به سرمایه‌داران بزرگ است. در امریکا، معنای آزادی رسانه‌ها، آزادی سخن گفتنِ بزرگ سرمایه‌داران است. عمده‌ترین مطبوعات، متعلق به آن‌هاست. مهم‌ترین چاپخانه‌ها و ناشران کتاب متعلق به سرمایه‌داران است. یکی از مسؤولان کنونی دربارهٔ تسخیر لانه‌ی جاسوسی کتابی به زبان انگلیسی نوشته بود. این مسؤول محترم خودش به من می‌گفت: به هر ناشری در امریکا مراجعه کردیم، حاضر نشدند این کتاب را چاپ کنند؛ چون ناشران عمده، وابسته به دستگاه‌های سرمایه‌داری‌اند؛ بنابراین مجبور شدیم به کانادا برویم. در آنجا با زحمت توانستیم یک ناشر پیدا کنیم که این کتاب را چاپ کند. ایشان می‌گفت آن ناشر بعداً با من تماس گرفت و گفت از وقتی من تعهد کرده‌ام این کتاب را چاپ کنم و آن‌ها این را فهمیده‌اند، به من تلفن‌های تهدیدآمیز می‌شود و جان من را تهدید می‌کنند! آزادی واقعی بیان و آزادی انتخاب هم به معنایی که آن‌ها شعارش را می‌دهند، در آنجا نیست.»
 
محبوب ترين ها
 
توصيه مطلب: ۰
مولف : کیان حبیبی
دیدگاه شما
نام شما

نظر شما *